Na ‘enig smoel op het terrein krijgen’ is het hoog tijd om me aan u voor te stellen. Immers voor een aanzienlijk deel van u ben ik, de nieuwe regimentscommandant, een min of meer onbekende.
Mijn naam is Bart van Lierop.
Geachte leden van het Regiment en andere belangstellenden, Ik ben 46 jaar en geboren in het dorp Gerwen. Het dorpje maakt deel uit van de gemeente Nuenen en is gelegen tussen Eindhoven en Helmond. Na een vijftal andere woonplekken ben ik daar dit jaar weer gaan wonen. Na mijn middelbare schooltijd ben ik in 1979 als ‘spijkerbroek’ gestart op de KMA. Voorbestemd voor het wapen der Infanterie. Middels rekest is mijn bestemming in 1982 gewijzigd naar het dienstvak van de Geneeskundige Troepen. In 1984 werd ik aangesteld als tweede luitenant bij dat dienstvak en beëdigt op ons vaandel.
Mijn startfunctie vervulde ik als eerste beroeps PC van het Gnkpel 48 Painfbat Regiment van Heutz in ‘s-Hertogenbosch. Het bataljon was toen nog uitgerust met de DAF YP-408, een achtwielig voertuig. U kunt zich wellicht voorstellen dat de komst van het nieuwe pantserwielvoertuig ‘De Boxer’, bij mij hele prettige herinneringen doet opkomen. Na een kort verblijf bij de het Opleidingscentrum Algemeen (OCA), de D-cie in Grave, werd ik geplaatst op de KMS in Weert. Eerst als PC (’86-’88) en later als plv CC/Hoofd Instructie (’88-’91). Dat was de tijd van ‘het kleine werk’. Een prima basis. De huidige opzet waarin onderofficieren hun a.s. collegae opleiden is prima. Maar toch is het jammer dat jonge officieren niet meer in de gelegenheid zijn deze ervaring daar op te doen. Na vijf jaren op de KMS ging ik terug naar het dienstvak en werd ik C-Verbandplaatspeloton bij 13 Briggnkcie (’91-’93). Initieel onder de Maj Alwin van den Boogaart en later onder de Maj Jos van ’t Root. In het tweede deel van mijn plaatsing aldaar was ik initieel betrokken bij, de door een groot deel van de compagnie geleverde assistentie na, de Bijlmervliegramp.
Hierna volgden stafdienst en plaatsing in Den Haag. Mijn eerste ‘haagse functie’ was bij de Sie Veiligheid van de afdeling inlichtingen en veiligheid (I&V) van de Directie Operatiën KL (DOKL) (’94-’95). Ik hield me daar bezig met antimilitarisme en de analyse van de steeds groter wordende stroom informatie uit voormalig Joegoslavië. Een hele interessante tijd en dito baan. Echter ik had daarvoor aan de briggnkcie geroken en wilde terug. Op de één of andere manier moest ik in ‘het haagse’ weer binnen het dienstvak actief worden. Dat lukt bij de afdeling Geneeskundige Dienst Goederen (GNKDGDN) van de Directie Materieel KL (DMKL) (’95-’97). Als hoofd van het bureau Materieelverzorging Medisch Technisch materieel heb ik daar veel geleerd over een materie waar ik nauwelijks iets van wist en die nu ook niet direct mijn interesse had. Het materieelverwervings- en instandhoudingsproces. Daarna volgde mijn mooiste tijd. Ik werd C-13 Gnkcie Mechbrig als opvolger van Maj Bas Vos. Vrijwel direct na mijn aantreden mocht ik met het gros van de cie naar Bosnië als deel van SFOR-3. Ook na de uitzending was werken bij 13 Gnkcie een groot genoegen. Aan het einde van mijn termijn van bijna vijf jaar (’97-’02), mocht ik de reorganisatie mee voorbereiden waardoor de RGD-zuid deel werd van de geneeskundige compagnie. De nieuwe commandant zou een Lkol worden. Een interessante ontwikkeling, die overigens het werk heel anders en niet eenvoudiger zou gaan maken. Op zich een reden om nog eens terug te keren in de toekomst… In 2002 werd ik bevorderd en aangesteld als C-School op het OCMGD (’02-’04). Mijn allereerste plaatsing (na de initiële opleiding) op ons opleidingsinstituut. Dat was wennen. Veranderen is op ‘het OC’ een proces dat veel meer tijd vergt dan ik paraat gewend was. Daarnaast geeft ‘het OC’ generale opleidingen, bruikbaar bij elk krijgsmachtdeel. Waar specifieke opleidingen afgestemd op de behoeften van één krijgsmachtdeel wenselijk zou zijn. De realiteit gebiedt me om hier onmiddellijk bij te schrijven dat door de gekozen onderbrenging van het OCMGD (inmiddels IDGO), daar nauwelijks sprake van KAN zijn. Toch was mijn plaatsing aldaar een groot plezier. Ik had invloed en kon deze ook aanwenden. Vrij verassend kwam toch mijn vertrek. Ik werd gevraagd of ik opnieuw C-13 Gnkcie wilde worden. Nu in de nieuwe organisatie. En vanaf oktober 2004 zat ik weer in het mij zeer vertrouwde gebouw 10 op de Generaal-majoor de Ruyter van Steveninckkazerne te Oirschot. Mijn vermoedens werden waarheid. Het werk was zeker niet eenvoudiger geworden. Ik had nog niet veel kaas gegeten van gezondheidcentra en hun activiteiten. Deze periode (’04-’07) stond dan ook in het teken van ‘leren’. En dat heb ik zo goed mogelijk gedaan. En nu, nu mag ik Hoofd Kennis- en trainingscentrum Gnkd KL en uw Regimentscommandant zijn.
Ik ben in 1995 gehuwd met Marion en wij hebben twee zoons. Marc en Jos. Ik heb eigenlijk meer liefhebberijen dan beschikbare tijd.
Ik lees graag, sport een beetje (hardlopen, fietsen, zaalvoetbal), mijn tuin vraagt nogal wat aandacht en ik hou van de natuur en het wandelen in mooie omgevingen zoals bijvoorbeeld de Schotse Hooglanden.
Hoe ik denk de rol van regimentscommandant in te vullen, heb ik al in mijn toespraak bij de functieoverdracht aangegeven. Eigenlijk zijn er 3 peilers, waar een vierde aan toegevoegd moet worden. Dit zijn ‘Traditiehandhaving’, ‘Saamhorigheid bevorderen’ en ‘Bijzondere personeelszorg’ (denk aan FLO, geboorten, jubilea, ernstige ziekte, overlijden van of bij (oud)regimentsleden). Daar komt als vierde taak bij het organiseren van de toegang tot veteranenzorg. Een taak die door C-LAS aan de regimenten en korpsen is opgedragen. Op andere momenten ga ik daar op terug komen.
Allereerst moet duidelijk zijn dat wij, de regimentsfunctionarissen een goed en frequent overleg hebben. De rolverdeling tussen onze full-time regimentsadjudant en de parttime –commandant is in principe als volgt. Aooi Bekker is ‘het gezicht van het regiment’. Hij zal op de vliegvelden staan, bij ambtsjubilea e.d. aanwezig proberen te zijn etc. Daarnaast neemt hij het gros van de voorbereidende werkzaamheden voor borrels, diners en beëdigingen op zich (gesteund door Mevr. Hilda Hemmes van bureau Regimenten OTCLOG.) Zelf zal ik trachten de Regimentstraditieraad, de organisatie rondom de Historische Verzameling Militair Geneeskundige Dienst KL (denk aan bestuur, statuten) weer nieuw leven in te blazen. Overigens onder dankzegging van met name de museumvrijwilligers die met weinigen veel hebben gedaan en hopelijk blijven doen. Tenslotte zie ik in het oprichten van een stichting veteranen geneeskundige dienst (KL of paars?) nog een belangrijke activiteit. Gezamenlijk zullen de regimentsadjudant en ik natuurlijk een aantal officiële activiteiten uitvoeren zoals beëdigingen en herdenkingen.
Wij hebben bij dit alles uw steun en actieve hulp hard nodig. Dus heeft u de gelegenheid…? Dan graag!
Ik wens u natuurlijk al het wenselijke en hoop u op enig moment te mogen ontmoeten en begroeten.
LKol Bart van Lierop
Commandant Regiment Geneeskundige Troepen.